>> พ่อคนนึงกำลังล้างรถอยู่ <<
ลูกชายสี่ขวบหยิบก้อนหิน
แลวขีดเขียนบนปะตูรถอย่างไร้เดียงสา
พักนึงพ่อเหลือบไปเหนก้อโกรธ
ฉุนเฉียวกะชากมือลูกมาตีนับไม่ถ้วนโดยที่ลืมไปว่าในมือถืออะไรอยู่
พ่อพาลูกไปส่งโรงพยาบาล
นิ้วลูกชายถูกตัดออก !! .. เพระกระดูกแตกแหลกเหลวจนไม่สามารถเชื่อมต่อได้อีก..
ลูกชายสี่ขวบหยิบก้อนหิน
แลวขีดเขียนบนปะตูรถอย่างไร้เดียงสา
พักนึงพ่อเหลือบไปเหนก้อโกรธ
ฉุนเฉียวกะชากมือลูกมาตีนับไม่ถ้วนโดยที่ลืมไปว่าในมือถืออะไรอยู่
พ่อพาลูกไปส่งโรงพยาบาล
นิ้วลูกชายถูกตัดออก !! .. เพระกระดูกแตกแหลกเหลวจนไม่สามารถเชื่อมต่อได้อีก..
ลูกมองพ่อด้วยสายตาปวดร้าวแลวถามว่า
"เมื่อไรนิ้วหนูจะหายเหมือนเดิม"
คำถามนี้ ?เหมือนคมมีกรีดลงกลางใจผู้เป็นพ่ออย่างยิ่ง เขาโกรธตัวเองและรู้สึกผิด
เขากลับไปที่รถเตะรถสุดแรงไม่ยั้งจนเหนื่อยหอบทรุดลงข้างรถตัวเอง พลันสายตาเหลือบไปเหนสิ่งที่ลูกชายขีดเขียนไว้ว่า
"หนูรักพ่อ"
รุ่งขึ้นพ่อคนนี้ได้ฆ่าตัวตาย
อารมโกรธมีโทษมหันต์
คนบางคน รักรถ หวงรถ หรือสิ่งของมากกว่าคนที่ตัวเองรัก หรือเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน
ท่านที่อ่านจบขอให้รู้ไว้ว่า
"สิ่งของมีไว้ให้ใช้"
และ
<< "คนมีไว้ให้รัก" >> น่ะคร๊ะ ^_^
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น